یون های کلرید به عنوان محرک خوردگی اولیه
در لولههای گرمایش الکتریکی مقاوم در برابر خوردگی که از فولاد ضد زنگ 316 ساخته شدهاند، یونهای کلرید حیاتیترین عامل محیطی مؤثر بر دوام طولانی مدت- را نشان میدهند. در حالی که فولاد ضد زنگ 316 حاوی مولیبدن برای افزایش مقاومت در برابر حملات ناشی از کلرید-است، مقاومت در برابر خوردگی آن نامحدود نیست.
غلظت کلرید به طور مستقیم بر پایداری فیلم اکسید کروم غیرفعال که از سطح فلز محافظت می کند تأثیر می گذارد. هنگامی که سطوح کلرید از آستانه های خاصی فراتر رود، احتمال خوردگی موضعی به طور قابل توجهی افزایش می یابد.
درک محدودیت های غلظت کلرید برای طراحی ایمن و قابل اعتماد سیستم گرمایش ضروری است.
پایداری فیلم غیرفعال تحت قرار گرفتن در معرض کلرید
مقاومت در برابر خوردگی فولاد زنگ نزن 316 به یک لایه غیرفعال پایدار-خود ترمیم شونده بستگی دارد. در محیطهای کم{3}}کلرید، این لایه دست نخورده باقی میماند و در صورت آسیب جزئی، به طور مداوم بازسازی میشود.
با این حال، با افزایش غلظت کلرید، یون های کلرید نفوذ کرده و فیلم غیرفعال را بی ثبات می کنند. آنها با تعامل اکسیژن در سطح فلز تداخل می کنند و باعث تجزیه موضعی می شوند.
هنگامی که لایه غیرفعال در معرض خطر قرار می گیرد، خوردگی ممکن است در نقاط خاصی به جای یکنواخت در سراسر سطح شروع شود.
حفظ غلظت کلرید در محدوده قابل قبول، یکپارچگی فیلم غیرفعال را حفظ می کند.
رفتار آستانه و شروع حفره
رفتار خوردگی در محیطهای حاوی{0}کلرید اغلب از یک الگوی آستانه پیروی میکند. زیر یک غلظت کلرید مشخص، حفره شدن در شرایط دمایی معمولی بعید است.
بالاتر از این آستانه، احتمال شروع چاله به شدت افزایش می یابد. این گودالها ممکن است به صورت میکروسکوپی شروع شوند، اما میتوانند به سمت داخل منتشر شوند و ضخامت دیواره موثر را کاهش دهند.
تحمل دقیق کلرید به دما، pH، محتوای اکسیژن محلول و وضعیت سطح بستگی دارد. دمای بالا به طور قابل توجهی آستانه کلرید مورد نیاز برای ایجاد حفره را کاهش می دهد.
در سیستم های غوطه وری گرم، کنترل غلظت کلرید حتی مهم تر می شود.
تعامل بین دما و سطح کلرید
لوله های گرمایش الکتریکی در دمای سطح بالا کار می کنند که باعث تسریع واکنش های الکتروشیمیایی می شود. دمای بالاتر باعث افزایش تحرک یون کلرید و کاهش پایداری فیلم غیرفعال می شود.
برای لوله های گرمایش فولاد ضد زنگ 316، غلظت کلریدی که در دمای اتاق ایمن است ممکن است در دمای کار تهاجمی شود.
ارزیابی طراحی باید بدترین-شرایط حرارتی مورد را به جای پارامترهای سیال محیط در نظر بگیرد.
چگالی وات سطح پایین تر و دمای عملیاتی کنترل شده خطر ناشی از کلرید{0}}را کاهش می دهد.
تاثیر بر خوردگی شکاف
غلظت کلرید در کل سطح لوله گرمایش یکنواخت عمل نمی کند. در نواحی شکافی مانند اتصالات رزوهدار، فلنجها و رابطهای آببندی، غلظت کلرید موضعی ممکن است بهطور قابلتوجهی بیشتر از سیال حجیم شود.
محیطهای میکرو{0}}راکد امکان تجمع کلرید و کاهش اکسیژن را فراهم میکنند. تحت این شرایط، خوردگی شکاف ممکن است شروع شود حتی اگر سطح کل کلرید سیستم متوسط به نظر برسد.
طراحی مکانیکی دقیق و تمیز کردن منظم تجمع کلرید موضعی را به حداقل می رساند.
تاثیر بر مناطق جوش داده شده
مناطق جوش داده شده ممکن است تغییرات ترکیبی جزئی و تنش پسماند را نشان دهند. این نواحی در مقایسه با فلز پایه نسبت به حمله کلرید حساسیت بیشتری دارند.
اگر غلظت کلرید به حد تحمل مواد نزدیک شود، مناطق جوش اغلب اولین مناطقی هستند که علائم خوردگی را نشان می دهند.
عملیات سطح جوش و غیرفعال سازی مناسب مقاومت را بهبود می بخشد، اما کنترل محیطی برای پایداری طولانی مدت ضروری است.
قرار گرفتن در معرض{0} طولانی مدت و اثر تجمعی
حتی زمانی که غلظت کلرید کمی زیر مقادیر آستانه معمول باقی می ماند، قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در طول سال ها کار ممکن است به تدریج لایه های محافظ را ضعیف کند.
چرخه های گرمایش مکرر همراه با قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی می تواند به آرامی حساسیت به خوردگی را افزایش دهد.
برای سیستمهای صنعتی پیوسته، نظارت طولانیمدت{0}} غلظت کلرید، قابلیت اطمینان بهتری نسبت به اتکا به انتخاب مواد اولیه دارد.
استراتژی های کنترل خطر کلرید
کاهش غلظت کلرید در سیالات فرآیند مستقیم ترین روش کاهش است. تصفیه آب، رقیق سازی یا دمیرینالیزاسیون می تواند احتمال خوردگی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
در مواردی که نمی توان کلرید را کاهش داد، کنترل دما، به حداقل رساندن تشکیل شکاف و اطمینان از پرداخت سطحی یکنواخت به اقدامات پیشگیرانه ضروری تبدیل می شود.
بازرسی دورهای برای حفرههای اولیه-اجازه میدهد تا قبل از به خطر افتادن یکپارچگی سازه، جایگزینی به موقع انجام شود.
نتیجه گیری
آستانه غلظت کلرید نقش تعیین کننده ای در تعیین خطر خوردگی لوله های گرمایش الکتریکی فولاد ضد زنگ 316 ایفا می کند. در حالی که این ماده در مقایسه با فولادهای ضد زنگ استاندارد مقاومت بالایی دارد، قرار گرفتن در معرض کلرید بیش از حد همراه با دمای بالا می تواند باعث خوردگی موضعی شود.
طراحی موثر سیستم مستلزم ارزیابی دقیق سطوح کلرید تحت شرایط عملیاتی واقعی است. با کنترل پارامترهای محیطی و حفظ کیفیت ساخت مناسب، عملکرد مقاوم در برابر خوردگی-لوله های گرمایش فولاد ضد زنگ 316 می تواند به طور کامل در کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار گیرد.

