چگونه یک مبدل حرارتی PTFE سفارشی طراحی شده است تا از طریق مخزن ذخیره‌سازی نیکل بدون برق موجود Manway مناسب باشد؟

محدودیت Manway

یک مخزن ذخیره نیکل الکترولس 15000-لیتری نیاز به ارتقاء گرمایش دارد. سیم پیچ فولادی ضد زنگ موجود، که پس از سال ها شکستن صفحه و حمله شیمیایی خورده شده است، گرمای ناکافی را ارائه می دهد. مبدل حرارتی PTFE به عنوان جایگزین مشخص شده است.

مخزن یک نقطه دسترسی دارد: یک راهرو کناری با قطر 500 میلی متر. مخزن دارای روکش شیشه ای-است، بنابراین برش نفوذ اضافی بدون از بین بردن آستر غیرممکن است. مبدل حرارتی PTFE باید به صورت تکه از این راهرو عبور کرده و در داخل مخزن مونتاژ شود.

شبکه‌های PTFE از پیش ساخته شده استاندارد برای این مسیر ورودی خیلی بزرگ هستند. طراحی مدولار سفارشی مورد نیاز است. وظیفه مهندسی این است که مبدل حرارتی را به اجزایی تقسیم کنیم که از طریق راهرو عبور می کنند و در عین حال امکان مونتاژ قابل اعتماد در{3}}مخزن را بدون کاهش عملکرد حرارتی یا مقاومت شیمیایی فراهم می کند.

رویکرد طراحی مدولار

یک شبکه لوله{0}}PTFE با اندازه کامل برای وظیفه گرمایش 55 کیلووات مورد نیاز تقریباً 1.2 متر × 0.9 متر است. این از یک راهرو 500 میلی متری به صورت یک تکه عبور نمی کند. این طرح، شبکه را به مجموعه‌های فرعی مدولار-معمولاً 3{10}}4 بخش تقسیم می‌کند - هر کدام با بسته‌بندی لوله، قاب پشتیبانی و اتصالات سرصفحه خود.

اندازه هر ماژول به گونه ای است که به صورت مورب از راهرو عبور کند. برای یک دهانه دایره ای 500 میلی متری، یک ماژول مستطیل شکل تا عرض 450 میلی متر و طول 600 میلی متر می تواند مانور داده شود. عمق ماژول بر اساس تعداد ردیف‌های لوله‌ای که می‌توانند مونتاژ شوند و همچنان مناسب باشند تعیین می‌شود.

ماژول ها در داخل مخزن از طریق اتصالات فلنج دار یا اتصالات فشرده سازی مکانیکی که برای نصابی که از طریق راهرو می رسد در دسترس قرار می گیرند. اتصالات برای مونتاژ کور طراحی شده‌اند-نصب می‌تواند اتصال را از دهانه راهرو ببیند یا با راهنماهای تراز کار به‌طور حسی کار کند.

جدول 1: Manway{1}}پارامترهای طراحی ماژول محدود (DN500 Manway)

در-رویه مونتاژ مخزن

مونتاژ با قاب پشتیبانی شروع می شود. ریل های جانبی از راهرو عبور می کنند و در کف مخزن قرار می گیرند. اعضای متقاطع- ریل ها را به هم متصل می کنند و یک شبکه پایه را تشکیل می دهند. ریل ها دارای ویژگی های مکان یابی هستند که با ویژگی های مربوطه بر روی ماژول های لوله هماهنگ است.

اولین ماژول وارد می شود و در امتداد ریل ها به موقعیت تعیین شده خود می لغزد. پین‌های راهنما روی ماژول، شکاف‌های ریل را درگیر می‌کنند و از تراز صحیح اتصالات هدر اطمینان می‌دهند. ماژول دوم دنبال می شود و به موقعیت مجاور اولی می رود. یک اتصال فلنجی با یک حلقه O- یا واشر PTFE دو سر ماژول را به هم متصل می کند. سفت کردن با دست- مهر و موم را محکم می کند.

این روند برای ماژول های باقی مانده تکرار می شود. ماژول نهایی به لوله‌های ورودی بخار و خروجی میعانات گازی متصل می‌شود که از قبل در فلنج راهرو قرار گرفته‌اند. مجموعه تکمیل شده با فشار دادن هوا و نظارت بر پوسیدگی فشار از طریق دهانه راهرو قبل از پر شدن مخزن، فشار{3}}آزمایش می‌شود.

یکپارچگی عملکرد حرارتی

طراحی مدولار، اتصالات جریان اضافی را در مقایسه با یک واحد واحد جوشکاری شده کارخانه- معرفی می کند. هر اتصال افت فشار جزئی و نقطه نشتی بالقوه اضافه می کند. طراحی از طریق مشخصات اتصال محافظه‌کارانه جبران می‌شود: فلنج‌های دوگانه -درزگیر با پورت‌های تشخیص نشت-، یا اتصالات فشرده‌سازی برای فشار بخار کامل در دما.

عملکرد حرارتی شبکه مدولار مونتاژ شده با یک واحد یک- با همان سطح یکسان است. هندسه، فاصله و جهت لوله حفظ می شود. برای ساخت مدولار نیازی به درجه بندی نیست.

خلاصه

یک مبدل حرارتی سفارشی PTFE را می‌توان برای دسترسی{0}}تنها از طریق ساختار مدولار طراحی کرد، که امکان نصب مجدد در مخازن موجود را بدون تغییر ساختاری فراهم می‌کند. ماژول هایی که به گونه ای مورب از طریق راهروهای استاندارد 500 میلی متری عبور می کنند، در داخل مخزن با استفاده از{3}}اتصالات فلنجی قابل سفت شدن با دست روی ریل های پشتیبانی از قبل- مونتاژ می شوند.

رویکرد مدولار عملکرد حرارتی و مقاومت شیمیایی کامل را حفظ می‌کند و در عین حال نیاز به نفوذ به دیواره مخزن، مجوزهای کار داغ یا توقف تولید فراتر از پنجره تعمیر و نگهداری معمولی را از بین می‌برد.

تجزیه و تحلیل مهندسی برای مبدل‌های حرارتی PTFE{0}بهسازی شده سفارشی پس از ارائه نقشه‌های مخزن، ابعاد و جهت گذرگاه، وظیفه گرمایش مورد نیاز، فشار بخار موجود، و محدودیت‌های دسترسی در دسترس است.