حتی اگر روکشی لوله را می پوشاند، بستر 316 زیر آن از آلودگی باقیمانده ساخت مصون نیست. جوشکاری رنگ حرارتی برگ ها، سنگ زنی برگ های آهن جاسازی شده و انفجار باقیمانده مواد ساینده باقی می ماند. اگر لوله قبل از روکش غیرفعال نشود، آن آلاینده ها پشت فیلم می نشینند و به آرامی خورده می شوند و یک تاول تولید می کنند که روکش را از داخل بلند می کند. قبل از ادامه فیلم، بستر باید تمیز و غیرفعال باشد.
توالی غیرفعال سازی ساده اما نابخشودنی است: لوله در حمام اسید نیتریک یا سیتریک ترشی می شود تا آهن آزاد و رنگ جوش از بین برود، تا خنثی شسته شود و سپس خشک شود. سرویس انتخاب مواد- ترشی را به عنوان یک پیش نیاز تلقی می کند، نه یک پایان اختیاری. پس از غیرفعال شدن، ضدزنگ یک لایه نازک کروم-اکسید غیرفعال تشکیل میدهد. سپس روکش{5}PTFE پر شده آن سطح غیرفعال را از فرآیند جدا می کند. اگر فیلم هرگز شکسته شود، بستر غیرفعال در برابر حمله مقاومت می کند تا زمانی که لمس{7}}بالا انجام شود.
نظم ساخت در اینجا مهم است. ترشی باید روی نیمکت های اختصاصی با ابزارهای غیرآهنی انجام شود، بنابراین هیچ ذره فولادی بعد از حمام مجدد- جاسازی نمی شود. کامپوزیت پر از الیاف شیشه ای پس از پنجره غیرفعال سازی، در حالی که سطح هنوز از نظر شیمیایی فعال و تمیز است، اعمال می شود. در هر دسته، یک سواب آزمایشی فروکسیل یا مس-سولفات تأیید میکند که هیچ آهن آزاد روی فلنج در معرض دید باقی نمیماند. تدارکات نیاز به ثبت ترشی دارد.
کنترل کننده نیز مهم است. یک لوله 316 یک بار در کارخانه غیرفعال می شود، اما در حین کار نباید در شرایطی قرار گیرد که در تعطیلات باعث شکسته شدن انفعال شود. روکش شیمی توده را مسدود می کند، اما سوراخ سوزنی ناحیه کوچکی را در معرض دید قرار می دهد. بنابراین مهندسان فرآیند از رکود موضعی، جریان کم و کاهش اکسیژن در نزدیکی بخاری اجتناب میکنند، زیرا این شرایطی است که تحت آن حتی 316 چاله غیرفعال میشوند. رمپهای گرمای آهسته-بالا و خنک-برشی حرارتی فیلم را کاهش میدهند.
نتیجه یک بستر است که برای طول عمر بخاری تمیز می ماند. گیاهانی که از غیرفعال شدن قبل از{1} روکش رد شدند و بعداً زیر تاول ها زنگ زدند، مرحله ترشی را اتخاذ کردند و خوردگی داخلی را متوقف کردند. روکش فلزی را محافظت می کند، اما تنها در صورتی که فلز زیر آن از قبل تمیز و غیرفعال باشد.
گیاهانی که دچار تاولزدگی تاخیری میشدند معمولاً یک چیز مشترک داشتند: مرحله ترشیکردن را نادیده میگرفتند یا کوتاه میکردند. بازرسی بصری یک لوله جوش داده شده تمیز به نظر می رسد، اما رنگ حرارتی و آهن جاسازی شده میکروسکوپی هستند. اپراتور یک جوش براق را می بیند و تصور می کند که آماده پوشش است. ماه ها بعد، یک تاول زیر فیلم ظاهر می شود. پس از جدا شدن تاول، نوار جوش داده شده زنگ زده و سوراخ شده است. خدمات انتخاب مواد به این نکته اشاره میکند که ترشیکردن پیشنیاز کار روکشپوش است، نه یک روکش آرایشی. حمام نیتریک یا سیتریک آهن آزاد و رنگ جوش را از بین می برد، آبکشی سطحی خنثی به جا می گذارد و فیلم غیرفعال قبل از ادامه کامپوزیت تشکیل می شود. سپس PTFE الیاف شیشه ای-پیش درمان شده- آن سطح غیرفعال را آب بندی می کند. سازندگانی که ترشی را به عنوان اولین دروازه با کیفیت تلقی می کنند و به سابقه سواب فروکسیل نیاز دارند، هرگز شکست خوردگی پنهان-داخلی- را نمی بینند.
سرویس انتخاب مواد{0}}همچنین به اپراتورها یادآوری میکند که انفعال دائمی نیست. یک تعطیلات، یک لوله وصل شده، یا یک وضعیت جریان کم-میتواند لایه غیرفعال را در سوراخ سوراخ کند. به همین دلیل است که کنترلکننده از رکود جلوگیری میکند و به همین دلیل است که لمس کردن تعطیلات{4}}فوری تلقی میشود. مرحله ترشی به سادگی بهترین نقطه شروع ممکن را به بستر می دهد. سپس کامپوزیت الیاف{7}}شیشه از قبل تیمار شده- آن حالت غیرفعال را از مواد شیمیایی دور نگه میدارد و 316 تا پایان عمر بسته روشن میماند.

