هنگامی که یک لوله ضد زنگ برای ایجاد پروفیل لنگر منفجر می شود، خود ساینده می تواند ذرات جاسازی شده را ترک کند. اگر ساینده فولادی یا شن آلوده باشد، ذرات آهن در سطح فرو می‌روند. در زیر یک لایه فلوروپلیمری، آن ذرات خورده، منبسط می شوند و تاول ایجاد می کنند که روکش را از داخل بلند می کند. در حالی که لایه زیرین آن زنگ می زند، فیلم روی سطح عالی می ماند.
راه حل کنترل فرآیند است، نه پوشش بهتر. بلستر از مواد ساینده تمیز و غیرآهنی مانند مهره های شیشه ای یا سنگ ریزه ضد زنگ روی نیمکت های اختصاصی استفاده می کند و لوله پس از انفجار غیرفعال شده و سواب-آزمایش می شود. آزمایش مس{4}}سولفات یا فروکسیل وجود آهن آزاد در هیچ سطحی را تأیید نمی کند. سرویس انتخاب مواد، آزمایش آهن جاسازی شده- را به عنوان یک معیار انتشار دسته ای در نظر می گیرد. فیلم پر شده-PTFE فقط پس از یک نتیجه تمیز اعمال می شود.
ابزارهای ساخت نیز کنترل می شوند. سنگ زنی و مسواک زدن پس از غیرفعال سازی از چرخ های غیر آهنی- استفاده می شود و لوله هرگز با کاردک فولادی لمس نمی شود. کامپوزیت الیاف شیشه-در یک غرفه تمیز، دور از ساخت فولاد اعمال می‌شود. در هر دسته، سواب سواب ثبت می شود. تدارکات هر بخاری را که در آزمون آهن رد شود رد می کند.
عواقب آهن جاسازی شده پنهان است: فیلم در هنگام حمل و نقل چسبیده به نظر می رسد و تنها ماه ها بعد، پس از خوردگی ذره به دام افتاده، تاول می زند. تا آن زمان کارخانه فرض می کند که روکش فلزی شکست خورده است، در حالی که در واقع آماده سازی بستر شکست خورده است. گیاهانی که آزمایش انفجار و سواب غیر آهنی را انجام دادند تاول های تاخیری را متوقف کردند.
نتیجه یک بستر تمیز 316 در پشت یک فیلم چسبانده شده است. روکش در برابر شیمی فرآیند محافظت می کند، اما انفجار باید از بستر در برابر خود محافظت کند. پروفیل لنگر تمیز پایه است.
شکست آهن جاسازی شده-به خصوص ناامید کننده است زیرا خود پوشش خوب است. اپراتور یک تاول را جدا می کند که انتظار نقص پوشش را دارد، فقط یک ذره آهن خورده را پیدا می کند که در 316 جاسازی شده است. روکش کار خود را انجام داد. آماده سازی انجام نشد. بنابراین، سرویس انتخاب مواد، این دو مسئولیت را از هم جدا می‌کند: بلستر باید از سنگ‌های غیرآهنی تمیز روی نیمکت‌های اختصاصی استفاده کند، و روکش هرگز نباید دوباره{{6}با چرخ فولادی آسیاب شود. سواب سولفات فروکسیل یا مس- پس از انفجار، دروازه است. اگر سواب به صفحه‌های{10}آبی یا مسی تبدیل شود، لوله قبل از پوشش مجدد{11}}ترشی می‌شود. تدارکات هر دسته ای را بدون سابقه سواب رد می کند. گیاهانی که علل تاول خود را ردیابی می‌کردند، بیشتر به شن و ماسه آلوده مربوط می‌شدند، نه PTFE. هنگامی که آنها به انفجار غیر آهنی اختصاص یافتند، تاول‌ها متوقف شدند و آزمایش‌های کشش چسبندگی روکش‌ها قوی ماندند.
بنابراین تدارکات با مشخصات ساینده به عنوان یک مورد قرارداد برخورد می کند. نوع سنگ ریزه، اختصاص نیمکت و سواب پست{1}}در سفارش خرید نوشته شده است. فیلم پر از الیاف شیشه ای -فقط پس از یک نتیجه تمیز اعمال می شود. گیاهانی که بلاسترهای خود را بررسی کردند دریافتند که-استفاده مجدد و آلوده علت اصلی آن بوده است، و هنگامی که آنها به مواد ساینده غیرآهنی بکر تبدیل شدند، تاول های آهنی جاسازی شده- متوقف شدند. پروفیل لنگر تمیز پایه و اساس هر روکش چسبیده است.
بلستر همچنین دستکش می پوشد و از ابزارهای اختصاصی استفاده می کند، زیرا دست خالی روغنی را که فیلم نمی تواند بپوشاند، باقی می گذارد. لوله پس از انفجار در یک پنجره کوتاه پوشش داده می شود. این نظم همان چیزی است که نمایه لنگر را تمیز نگه می دارد. نتیجه یک بستر است که عاری از آهن جاسازی شده و لایه ای است که بدون تاول های پنهان به هم می چسبد.
